Mijn gedacht

 

Sociale zekerheid zal wel betalen (27/12/05)

 

Het is blijkbaar niet alleen in Wallonië dat er in de sector ziekteverzekering met geld wordt gegooid. Mijn broer verblijft na een operatie nu al een tweetal weken bij mij. Hij is dialysepatiënt en wordt om de twee dagen met een ambulance opgehaald om naar het dialysecentrum in Dendermonde te worden gevoerd. Op die twee weken is men er in geslaagd om al twee keer een ambulance te sturen op dagen dat hij niet moest gaan. Een keer kwam er een tweede ambulance een half uur nadat een eerste mijn broer al was komen oppikken. Mijn vraag is : wie gaat al die overbodige ritten betalen ? Ik heb zo'n vermoeden dat de rekening uiteindelijk aan de sociale zekerheid zal worden gepresenteerd.

 

Hoe onafhankelijk is Mc Kinsey ? (22/12/05)

 

Er is al heel wat aandacht gegaan naar het feit dat Herman De Bode een stap achteruit heeft moeten zetten bij zijn bedrijf omdat hij meegewerkt heeft aan het Manifest voor een Zelfstandig Vlaanderen in Europa, van de werkgroep In de Warande. Daarin wordt zeer efficiënt aangetoond welk een balast België voor Vlaanderen is en hoe zeer wij er baat bij hebben om zo snel mogelijk zelfstandig een beleid te voeren dat onze toekomst moet verzekeren. Dat het regime zich meedogenloos toont ten aanzien van iedereen door wie het zich belaagd voelt, is voor mij geen nieuwigheid. Ik blijf er van overtuigd dat dit de reden is waarom het Vlaams Belang in de fameuze schutskring blijft. Of je speelt het spel mee en je bent ongevaarlijk, of je ijvert op een consequente wijze voor onafhankelijkheid en je wordt een paria. De NVA zal nooit een paria worden. Zelfs privé-bedrijven zetten hun goede naam op het spel om vooral geen paria te worden. Maar dat zou voor Mc Kinsey wel eens verkeerd kunnen draaien. Immers, het bedrijf dat er prat op gaat in volle onafhankelijkheid onderzoeken uit te voeren, heeft nu aangetoond dat het helemaal niet zo neutraal is. Het laat zich onder druk zetten door zijn Franstalige opdrachtgevers, door zijn klanten. De Bode weg of geen contracten meer. Maar als het behoud van die contracten zo belangrijk is voor Mc Kinsey, wie zegt dan dat het bedrijf niet evengoed bereid is op rapporten op te stellen waarin uitsluitend stellingen en bevindingen staan die de opdrachtgevers aanstaan ? Mc Kinsey is laf gezwicht voor de druk en dat is op zich al erg. Het bureau heeft echter ook zijn geloofwaardigheid naar de bliksem geholpen. Dat is natuurlijk hun zaak, maar ik denk er het mijne van.

 

VRT zet campagne gemeenteraadsverkiezingen in gang (22/12/05)

 

Het is natuurlijk niet nieuw, maar Woestijnvis blijkt andermaal de waterdrager te zijn van de SPa. In de Laatste Show op TV een wordt binnenkort de eerder gebruikte en erg gesmaakte formule van een aantal uitzendingen in het dialect herhaald. Tof zal u zeggen. Inderdaad, en zo denken veel kijkers er over. Is het dan toeval dat in drie van de vier geprogrammeerde uitzendingen burgemeesterkandidaten van de Spa ruim aan bod komen : Janssens van Antwerpen, Willockx van Sint-Niklaas en Genez van Mechelen (al komt die dan om Limburgs te praten) ? Als compensatie mag Leterme in de vierde uitzending opdraven, wat in mijn ogen op zich al problematisch is. Ik vind nl. niet dat een ministerpresident van Vlaanderen zonodig het dialect moet gaan promoten op een ogenblik dat het standaard-Nederlands het toch wel moeilijk heeft. We moeten als politici de VRT gerust laten, hoor ik in het Vlaams Parlement geregeld zeggen. Als de openbare omroep zich wat minder zou opstellen als gangmaker van een bepaalde partij en als die zich tot doel stelt om een andere partij systematisch anders dan de anderen te behandelen, dan is er iets mis. Sommigen tonen zich zeer gevoelig wanneer het nut van een openbare omroep in twijfel wordt getrokken. De Vlaamse openbare omroep doet alleszins hard zijn best om de tegenstanders van de openbare omroep geregeld munitie te bezorgen. Ook nu weer.

 

Ja, PS houdt sociale miserie in stand (15/12/05)

 

In een vrije tribune in de Tijd van 15 december beweert Dr. Maarten Van Ginderachter naar aanleiding van de herrie rond de taalvoorwaarden die zouden worden opgelegd aan bewoners van sociale woningen, dat zowel de Waalse als Vlaamse politici zich in hun eigen stellingen ingraven. Er moet meer gepraat en vooral geluisterd worden, is zijn stelling. Het communautaire debat heeft nood aan minder hysterie en clichés, zegt de auteur. Ik ben het daarmee eens, maar sta me toe vast te stellen dat wie daartoe een poging onderneemt –en ik denk natuurlijk aan de auteurs van het Manifest voor een zelfstandig Vlaanderen in Europa van de denkgroep “In de Warande”- het risico loopt te worden gebroodroofd. Als voorbeeld van vooringenomenheid voert de heer Van Ginderachter aan : “kan je nu werkelijk geloven dat het PS-apparaat de sociale miserie in stand houdt om zijn kiespubliek aan zich te binden ?”. Wel eerlijk gezegd, ik zou die vraag niet meteen met een “natuurlijk niet” willen beantwoorden. De PS-baronnen kunnen zichzelf en hun voorrechten inderdaad slechts handhaven in een samenleving die afhankelijk is van hun goedwil om voor allerlei uitkeringen voor de Walen te zorgen, hen in overheidsjobs te benoemen en hen onderdak te verlenen in sociale woningen. Ik denk dat ze zich daar bij de PS inderdaad zeer goed van bewust zijn. Dertig jaar terug kon je ook de vraag gesteld hebben “kan je nu werkelijk geloven dat het Sovjet-apparaat de onvrijheid in stand houdt om aan de macht te kunnen blijven ?”. Het antwoord kennen we vandaag. We moet ook niet naïef zijn in die zaken.

 

Belgische regering is racistisch (14/12/05)

 

Het Hollander “bashen” is blijkbaar in bij de paarse partijen. Nadat uitgerekend de minister van Buitenlandse Zaken –het hoofd van de Belgische diplomatie nota bene- de Nederlandse minister-president had geschoffeerd, was het recent de beurt aan Freya Vandenbossche. Ik hoef niet veel toe te voegen aan de vele negatieve reacties die dit VRT-product in de pers heeft opgeroepen. Niemand heeft iets tegen Hollander moppen, maar iedereen voelt wel aan dat het niet betaamt dat een regeringslid van een land persoonlijke aanvallen lanceert -ook al was het om te lachen meneer- aan het adres van collega's uit een andere regering, uitgerekend dan nog van een land waarvan we er alle belang bij hebben om er goede relaties mee te onderhouden. Vooral dat laatste maakt het onbezonnen optreden van Vandenbossche zo ergerlijk. Overigens vraag ik me af of de Belgische regering niet van racisme moet worden beschuldigd. Ik meen destijds bij het Hof van Beroep te Gent inderdaad te hebben begrepen dat het repetitief in een slecht daglicht plaatsen van een bevolkingsgroep als zodanig moet aanzien worden. Dat is nu net hetgeen waaraan het collectief dat zich Belgische regering noemt zich heeft bezondigd, toch ?

 

Dit land moet worden opgedoekt (11/12/05)

 

Ik ben het altijd eens geweest met diegenen die stellen dat een mens zich moet hoeden voor vooroordelen. Die instelling heeft me overigens nooit belet om argumenten genoeg te hebben zowel voor wat betreft onze standpunten over vreemdelingen zowel als over Vlaamse onafhankelijkheid. Maar het moet gezegd dat de franstaligen het toch wel erg moeilijk maken om niet in vooroordelen te vervallen. Bovenop de recente schandalen bij een heel aantal Waalse sociale woningbouwmaatschappijen, het chronisch geldtekort van de Franse Gemeenschap, het ongelooflijk dure Francorchamps verhaal en de subsidieproblemen rond de luchthaven van Charleroi ent zich nu ook het verhaal van de Franstalige afdeling van het Rode Kruis die de schulden heeft opgestapeld. Ware het niet strafbaar, je zou je inderdaad gaan afvragen of het misschien genetisch bepaald is. Mocht ik een imperialist zijn, ik zou zeggen dat de Vlamingen dit land moeten koloniseren en hun wil opleggen. Als nationalist zeg ik : splits die boel en laat ieder zo snel mogelijk zijn eigen weg gaan. Ik mag dat gelukkig nog zeggen. Anderen worden ontslagen of a.h.w. door hun werkgever gedegradeerd. Dit land glijdt af naar een dictatuur. Een dringende reden temeer om het op te doeken.

 

Vreemd maar helaas niet buitenlands (07/12/05)

 

Stel, de Franse regering beslist met het oog op de veiligheid en/of het gemakkelijker samenleven dat naast inkomensvoorwaarden de huurders van sociale woningen ook een minimum aan Frans moeten kennen. Het bericht zou in het buitenland misschien enige aandacht krijgen, maar meer ook niet. Nu de Vlaamse regering overweegt om juist dat te doen –al gaat het meer om een aanbeveling dan een verplichting- staat heel Franstalig België op zijn kop. Zelfs de Verenigde Naties moeten tussenkomen! Straks krijgen we nog blauwhelmen in de straten van onze dorpen en gemeenten om de Franstalige Brusselaars of Walen die het zo geroemde excellente Franstalig onderwijs hebben genoten maar die niettemin geen Nederlands kennen, te helpen om zich een toegang tot een sociaal flatje of woning te forceren. Ik durf wedden dat de bewuste voorwaarde minder opzien baart bij de allochtonen dan bij de Franstaligen. Want het is de logica zelf en bijlange niet verregaand. Ik kom terug op mijn beginstelling. Alleen in Vlaanderen kan het dat een vreemde mogendheid zich bemoeit met een zuiver Vlaamse aangelegenheid. Dat komt omdat het weliswaar om een vreemde mogendheid gaat, maar helaas geen buitenlandse . Een reden temeer om voor dat laatste te ijveren.

 

Spirit en N-VA : de kracht van een overtuiging (17/11/05)

 

Het spijt me oprecht dit te moeten zeggen, maar de erfgenamen van de Volksunie zijn in feite niet veranderd ten opzichte van vroeger. Ik had het inderdaad liever anders gezien, maar of ze zich nu in de linkse of de minder linkse hoek bevinden, Spirit en N-VA zijn even labiel als in de tijd toen ze nog één partij vormden. Een van de speerpunten van Spirit was ooit de invoering van het referendum of de volksraadpleging. Dat is voorbij. Tijdens de bespreking van het voorstel van decreet dat Karim Van Overmeire en een aantal collega's waaronder mezelf hadden ingediend om een volksraadpleging te houden over de Europese grondwet, verantwoordde Spiritist Rogiers zijn tegenstem met de uitleg dat zijn partij weliswaar voorstander blijft van het instrument referendum, evenwel alleen wanneer het vragen betreft die de bevolking niet tegen elkaar opzetten en die “uiterst rechts” niet in de kaart spelen ! Met andere woorden, Spirit wil de bevolking alleen maar raadplegen als het thema's betreft waarrond geen tegenspraak bestaat en/of wanneer het zeker is dat het zich kan terugvinden in de uitslag. Ja zeg. De broeders van N-VA trokken zowaar hun eigen –nochtans enige weken terug met veel poeha aangekondigd- voorstel van decreet voor een volksraadpleging over de grondwet, stilletjes in. De meerderheidspartijen waren er niet gelukkig mee. Geloofde de partij dan zo weinig in haar eigen argumenten dat ze de democratische discussie in het parlement niet afwachtte om het voorstel af te voeren ? N-VA was overigens prominent afwezig op de bewuste vergadering van de Commissie Binnenlandse Aangelegenheden waar de voorstellen van Vlaams Belang en Groen! werden besproken. Ze hebben niet eens de kracht van hun overtuiging.

 

Pravda methodes (14/11/05)

 

Niet dat ik met een visademke zit te wachten op slecht nieuws want wat er in de straten van onze steden allemaal gebeurt, verontrust mij eerlijk gezegd diep en ik zou dus liever goed nieuws te horen of te lezen krijgen. Maar wat de pers –met natuurlijke de openbare omroep op kop- dezer dagen op vriendelijk verzoek van de regering presteert, doet mij terugdenken aan het Oostblok in de hoogdagen van de communistische dictatuur. Men zal zich misschien herinneren dat slecht nieuws daar werd weggemoffeld of gewoon verzwegen. In de marxistische heilsstaat kon er immers niets verkeerd gaan, dus weg met berichten over ongelukken of opstanden. Van bij de eerste dagen dat er in Vlaanderen wagens in brand werden gestoken werd het nieuws wat weggemoffeld tussen de “hoofdpunten” en kreeg je in stroboscoopvaart enkele beelden te zien met de vermelding dat het om geïsoleerde incidenten ging. Alleen het bericht dat twee zatlappen in Sint-Niklaas een auto in de fik hadden gestoken, kreeg meer dan gewone aandacht. Na een week is dat aantal brandstichtingen gevoelig opgelopen, maar blijft men spreken over “geïsoleerde incidenten”. Maandagavond presteerde de VRT het om te beweren dat er enkele kleine incidenten waren geweest, punt aan de lijn en over naar een ander onderwerp. De openbare omroep die de belastingbetalers het nieuws ontzegt waarop ze recht hebben. Je zou er –geïsoleerd weliswaar- van in opstand komen.

 

Ja aan het Verbindingsbureau (11/11/05)

 

Jean-Marie Dedecker wordt wel eens vergeleken met Filip Dewinter, omdat ook hij weet hoe hij de aandacht op zich moet trekken met boude uitspraken en handelingen. Het verschil is dat die van Dewinter meestal gefundeerd zijn. Ik heb de indruk dat dit bij Dedecker minder het geval is. Zo heb ik de indruk dat het veeleer zijn afkeer is ten aanzien van Luc Van den Brande en de rancune omwille van de afwijzing van VLD-er Marc Verwilghen, die Dedecker ertoe hebben aangezet om zich uit te spreken tegen de oprichting van een Vlaams-Europees Verbindingsagentschap dat moet zorgen voor een doeltreffende behartiging van de Vlaamse belangen op het Europese niveau en voor een betere informatiedoorstroming omtrent de Europese regels, de financierings- en subsidiemogelijkheden naar de Vlaamse bedrijven en het middenveld toe. Heel wat Europese regio's en deelstaten hebben nu al een vaste vertegenwoordiging bij de Europese Unie. Hoe sterker of (zo men wil) logger Europa wordt, hoe dwingender zo'n Vlaams verbindingsagentschap is. En dus zeg ik vanuit de oppositie, dit bureau zal zijn nut bewijzen.

 

Vlaanderen pompt 5 miljoen in vernederlandsing Vlaamse Rand (9/11/05)

 

Dat heeft minister Vandenbroucke gisteren aangekondigd. Van die 5 miljoen zullen 3,7 miljoen gespendeerd worden aan onderwijsprojecten, voornamelijk extra leerkrachten Nederlands om de taalvaardigheid van anderstalige leerlingen wat aan te scherpen. Uit de hoorzitting met onderwijsmensen uit Vilvoorde en Wemmel op 27 oktober jl. in de Commissie Brussel en Vlaamse Rand van het Vlaams Parlement, was al gebleken hoe zorgwekkend de toestand in de scholen in de Vlaamse Rand wel is, zowel in het basis- als in het secundair onderwijs. Een negentigtal voltijdse onderwijskrachten zouden daar voortaan aan moeten verhelpen. Ten minste in het basisonderwijs. Want van het secundair onderwijs lijkt er geen sprake te zijn. Nochtans is ook daar de nood zeer hoog. Met name in het technisch en beroepsonderwijs is er heel wat instroom van Franstalige leerlingen die uit het Brusselse komen, bleek uit de getuigenissen vanuit het Katholiek Onderwijs Vilvoorde. Daar is dus nog niet aan tegemoetgekomen. Voorts gaat er geld naar de promotie van het Nederlands in de Rand en naar jobinitiatieven waarbij extra instructeurs worden ingezet die op de werkvloer Nederlands bijbrengen aan anderstalige werknemers. Dat is allemaal positief. Toch zijn er twee bedenkingen te maken.

Een eerste bedenking is dat welke inspanning dan ook nooit de flater kan goedmaken die de Vlaamse regering en de Vlaamse regeringspartijen gemaakt hebben door van de splitsing van Brussel Halle Vilvoorde niet alleen geen breekpunt te maken, maar door ook hun bereidheid te tonen om heel verregaande toegevingen te doen aan de Franstaligen.

Een tweede bedenking betreft de vaststelling dat tegenover de inspanningen die de Vlaamse regering zich getroost om de vernederlandsing van de Vlaamse Rand in de hand te werken, er vorig schooljaar bijvoorbeeld 10,1 miljoen euro in het Franstalig faciliteitenonderwijs wordt gestopt. De uitvoering van de aanbevelingen die Professor Boes in 2000 formuleerde in een studie die hij in opdracht van de provincie Vlaams-Brabant maakte, werd door de Vlaamse regering stilgelegd. De kakofonie was te groot geworden. Terwijl het ministerie van Verkeer op basis van de taalwetgeving stapsgewijze tweetalige richtingaanwijzers op gewestwegen in faciliteitengemeenten door eentalig Nederlandse borden begon te vervangen, beroept de Lijn zich tot op de dag van vandaag en gesteund door de voogdijminister op diezelfde taalwetgeving om de bestemmingsborden van de bussen naar Brussel tweetalig te houden. Nog maar eens een nieuwe studie zal daar binnen een half jaar uitsluitsel over moeten geven, maar ondertussen gebeurt er niets meer. En ten slotte zijn er de plannen om hele gebieden in de Vlaamse Rand als “stedelijk gebied” in te kleuren. Dat heeft in het verleden nooit iets anders betekend dan verdere verfransing. De vijf miljoen die minister Vandenbroucke aankondigt zijn weliswaar welkom, maar hun belang moet ook niet overschat worden.

 

Was het dàt waard? (05/11/05)

 

Of de rellen in Frankrijk al dan niet naar Vlaanderen zullen overwaaien is niet zeker, maar dat wij er vroeg of laat niet aan zullen ontsnappen, staat wat mij betreft als een paal boven water. Ik zou bij benadering niet weten hoeveel miljoenen euro's er gedurende al die jaren al gestoken zijn in pogingen om de gevolgen van de immigratie op te vangen en om de weldaden van de multiculturele samenleving aan te prijzen en te stimuleren. Maar dat het ondertussen om een gigantisch bedrag gaat, lijkt me nogal duidelijk. Louter economisch gezien heeft het Nederlands Planbureau een tijd geleden berekend dat immigratie geen winst oplevert, integendeel. En zelfs al was het tegendeel waar geweest, dan moeten de beleidsmakers zich maar eens de vraag stellen : was het dàt wel waard ? Het terrorisme, de rellen, het constant gevoel van onbehagen en onzekerheid over de toekomst. Want uiteindelijk is de discussie over het economisch belang van de immigratie van ondergeschikte aard. De echte vraag is wat mij betreft altijd geweest of een immigratie van grote groepen mensen met een zo totaal verschillende culturele achtergrond als de westerse, verantwoord is. Het feit dat mijn partij daarop negatief heeft geantwoord had tot gevolg dat het levenswerk waaraan ik de eer heb gehad zo'n 25 jaar te mogen meewerken, in één gerechtelijke pennentrek teniet werd gedaan. Ik vraag me af, wat zouden die drie Gentse rechters denken als de Parijse rellen zich morgen in hun wijk zouden afspelen ? Als hun wagens in brand zouden worden gestoken ? Als zij uit lijfsbehoud niet meer op straat zouden durven komen ? Zouden ze terugdenken aan de partij die ze veroordeeld hebben omdat die voor dergelijke toestanden heeft gewaarschuwd? Ach, ik vermoed zo dat ze de schuld niet bij zichzelf zouden zoeken. Dat is zo typisch voor de weldenkenden. Uit linkse hoek hoor je dezer dagen weer verkondigen dat het allemaal de schuld van de samenleving is. Het is de sociale achteruitstelling van de HLM-bewoners die aan de basis ligt van hun frustratie. Worden buitenlanders in Franse scholen geweigerd ? Is het de schuld van de maatschappij dat zoveel allochtone kinderen geen boodschap hebben aan onderwijs ? Neen toch. Wordt hen een degelijke woonst ontzegd ? Is het de schuld van de maatschappij dat de allochtone inwoners van de sociale woonblokken hun leefomgeving laten verloederen? Neen toch. En mag ik misschien een nog wat gewaagder vraag stellen ? Is het de schuld van de maatschappij dat vreemdelingen minder gemakkelijk aan werk geraken dan autochtonen of ligt het aan hun attitude ? Er is hier veel meer aan de hand dan een vermeende sociale achteruitstelling. Vooralsnog genieten de vreemdelingen van dezelfde sociale rechten als de Vlamingen. Ze worden zelfs extra bepamperd. Overigens, onder de terroristen die zich in de Twin Towers van New York boorden waren er die van de maatschappij alle kansen hadden gekregen. Idem dito bij de Londense bommenleggers. Kerels die helemaal geen slachtoffer waren van sociale achteruitstelling. Het was en is de haat tegen het Westen dat hen dreef en dat de relschoppers in Frankrijk drijft. De haat en het misprijzen voor een samenleving waarvan de spraakmakers de waarden overboord gooien, de eigen identiteit ridiculiseren en degenen die daar wel belang aan hechten, vervolgen. Ook zij hebben boter op het hoofd.

 

Keulen is geen pottenbreker (30/10/05)

 

In een persmededeling kondigt Marino Keulen aan dat de Vlaamse regering zijn voorontwerp van een besluit tot uitbreiding van het werkgebied van Vlabinvest, heeft goedgekeurd. Dit investeringsfonds moet er voor zorgen dat de Vlamingen uit de Vlaamse Rand rond Brussel in hun gemeente kunnen blijven wonen. De gemiddelde prijs van de appartementen en huizen ligt daar namelijk veel hoger dan elders in Vlaanderen, ingevolge de grote vraag van (ook minder gegoede) Franstalige Brusselaars en van buitenlanders die bij de EU of andere internationale instellingen werken. Het werkingsgebied wordt nu uitgebreid van negen naar liefst 39 gemeenten rond Brussel. Of de 25 miljoen euro die de regering uittrekt veel meer dan een druppel op de hete plaat betekenen, zal nog moeten blijken maar is twijfelachtig. Echt indrukwekkend is het allemaal niet. Daarom wellicht dat Keulen zijn blazoen wat tracht op te poetsen door ook te verwijzen naar het feit dat hij een aantal maanden terug een omzendbrief over een restrictieve toepassing van de taalfaciliteiten naar de betrokken gemeenten verstuurde, ter bevestiging van de fameuze omzendbrief Peeters. Ten slotte gaat Keulen er prat op dat hij in het recent goedgekeurde gemeentedecreet de actieve kennis van het Nederlands heeft opgelegd voor burgemeesters, schepenen en OCMW-voorzitters in heel Vlaanderen. Maar in feite gold dat al. Keulen voelt wel aan dat de taalhomogeniteit van Vlaanderen onder druk staat, maar hij blijft strikt binnen de lijntjes. Potten zal deze minister niet breken.

 

Doe die deur dicht (22/10/05)

 

In maart van dit jaar stelde ik naar aanleiding van de activiteiten van een uitzendbedrijf in Bornem dat met Poolse arbeiders werkte, een vraag aan minister Vandenbroucke. Die kondigde toen een onderzoek aan. In mei herinnerde ik hem daaraan en Vandenbroucke bevestigde toen dat de afdeling Inspectie Werkgelegenheid en de federale controlediensten, een controle had uitgevoerd, maar dat geen inbreuken werden vastgesteld op het decreet betreffende private arbeidsbemiddeling noch op de wet betreffende de tewerkstelling van buitenlandse werknemers. Het dossier zou wel verder worden opgevolgd, beloofde Vandenbroucke. Een aantal feiten bij het interim-bedrijf zouden door de Federale Overheidsdienst “Toezicht Sociale Wetten”, verder worden onderzocht. De minister besloot met te zeggen : “ Het fenomeen, het uitzenden van Poolse uitzendkrachten met een dubbele Pools-Duitse nationaliteit wordt door mijn administratie nauwgezet opgevolgd, inzonderheid de echtheid van de documenten die ter staving worden voorgelegd. Ik zal alles in het werk stellen om vermeende onregelmatige praktijken kordaat aan te pakken.” Het bleef stil. Tot vorige week een staking bij Struif Foods uitbrak en de overheid in gang schoot. Ik ben het niet eens met streekgenote en VLD-kamerlid Annemie Turtelboom. Zij is van oordeel dat de oplossing moet worden gezocht in het afbouwen van het hindernissenparcours dat Oost-Europese arbeiders moeten afleggen om in België aan de slag te kunnen. “ Door de voordeur wagenwijd open te zetten, kunnen we de achterpoortjes sluiten ”, verklaarde ze in Metro van 21 oktober. Alsof je door het legaal maken van illegalen, de instroom van illegalen stopt. Er zal wel degelijk meer volk door de voordeur komen, maar de stroom die langs de achterdeur binnengeraakt zal daarom niet verminderen. Turtelboom wil een volledig vrije arbeidsmarkt. Het standpunt van de vakbonden leunt daar eigenlijk bij aan. Voor hen volstaat het dat sociale dumping wordt bestreden, met andere woorden, Poolse arbeiders moeten wel degelijk kunnen, zolang het allemaal maar volgens het boekje gebeurt. Ik denk niet dat de Vlaamse werknemers daarmee genoegen kunnen nemen. Ik ben ervan overtuigd dat zij hun eigen werkplaats willen behouden. Of zij die nu kwijtspelen aan Polen die hier legaal of illegaal tewerkgesteld zijn, is in feite bijkomstig. Hoe dan ook, zowel de voordeur als de achterdeur heeft in dit land al veel te lang opengestaan.

 

Een ontgoocheld Bureaulid (21/10/05)

 

Sedert 1992 maak ik deel uit van het Bureau van het Vlaams Parlement. Eerst als secretaris, later als ondervoorzitter. Een van de eerste zware dossiers waarmee ik destijds werd geconfronteerd was de poging van toenmalig parlementsvoorzitter Louis Van Velthoven (vader van de net gepromoveerde federale minister), om een van zijn protégés vooruit te helpen bij een bevorderingsexamens. Die werden toen nog georganiseerd door het Vlaams Parlement zelf met de hulp van professoren die ook al op basis van hun ideologische aanhorigheid werden geselecteerd. Van Velthoven had echter de verkeerde prof benaderd. Eric Defoort was wel links maar onkreukbaar en bracht de poging uit. Van Velthoven trachtte de schuld nog in de nek te schuiven van een partijgenoot, maar nam uiteindelijk toch ontslag. Naar aanleiding hiervan werd beslist om de examens voortaan extern te organiseren. Het Vlaams Parlement werd alleen opdrachtgever maar dat was dan ook alles. Ik heb lang in de waan verkeerd dat het ook effectief zo was. De aanwerving en bevordering werd en wordt immers georganiseerd door Jobpunt Vlaanderen, die dit op haar beurt toevertrouwt aan private selectiekantoren. Twee weken terug kreeg ik een mail dat een heel ander verhaal bracht. De selectie van attachés voor het Vlaams Parlement werd namelijk geleid door een zekere Oztürk Taspinar. Het was onze contactpersoon opgevallen dat die tijdens het interview vragen stelde die peilden naar de politieke achtergrond van kandidaten. Op de beleidsgebonden en maatschappelijke gevoelige punten van de procedure gaf Taspinar persoonlijke commentaar. Wie zich neutraal trachtte op te stellen, kon het vergeten. De man werd weliswaar bijgestaan door andere consultants, maar kreeg toch het laatste woord. Het verhaal klinkt aannemelijk. Bij een diagonale lectuur van de lijst van geslaagden bij het reeds genoemde examen van attachés viel meteen op dat er zich onder de 18 weerhouden kandidaten alvast één Spirit-madataris en 2 Groen-mandatarissen bevonden. Blijkt dat de heer Taspnar tot voor kort achtereenvolgens werkzaam was als directeur van het secretariaat van minister Frank Vandenbroucke en als kabinetssecretaris bij minister Van Brempt, beiden van Spa-signatuur. De man is ook voorzitter van het Turks Progressief Platform van België en onderschreef samen met Abou Jahjah een oproep tot boycot van Israëlische producten. Als het Vlaams Parlement jaarlijks honderdduizenden euro's spendeert om examens te organiseren die even subjectief en gestuurd zijn als vroeger, dan hoeft het voor mij niet meer. Ik heb samen met Marijke Dillen een brief gestuurd aan voorzitter De Batselier waarin we aandringen op een volledig nieuwe selectieprocedure.

 

Vandela en de Vikings (15/10/05)

 

Weet u nog hoe minster Van delanotte amper enige weken met de Vlamingen aanmaande om zich niet als Vikings te gedragen ten opzichte van de Walen. Enerzijds pleitte hij voor een regionalisering van het werkgelegenheidsbeleid, anderzijds mocht dat zeker niet leiden tot een splitsing van de sociale zekerheid, luidde zijn boodschap. Intussen heeft zijn regering een echte hold-up gepleegd op de gewone Vlaamse spaarders. Zoals echte Vikings, onverwacht en zonder medelijden.

 

Criminelen weg (14/10/05)

 

Wat zitten we hier toch te klooien ? De Nederlandse regering wil buitenlanders die het pad van de misdaad zijn ingeslagen terugsturen. Links is tegen, de rechtse partijen keuren het voorstel goed, al hadden ze het ook graag uitgebreid gezien tot mensen met de dubbele nationaliteit. In dit land komt zo'n discussie niet eens op gang. Nochtans zou zo'n maatregel een sterke ontrading inhouden voor die vreemdelingen die vinden dat ze zich hier zonder probleem in de criminaliteit mogen bewegen. Tot op heden is er immers niet veel gebeurd dat op het tegendeel wijst. Integendeel.

 

Geen wijzigingen in Vlaamse regering (05/10/05)

 

In een voorstel van resolutie dat enige tijd terug werd verworpen stelde ik voor om komaf te maken met het voorrecht dat oud-ministers genieten om 2 extra medewerkers te krijgen nadat ze hun mandaat hebben beëindigd. Ik was namelijk getroffen door het feit dat een aantal ministers uit de vorige Vlaamse regering die amper een of twee jaren in functie waren geweest, evengoed recht hadden op twee medewerkers gedurende liefst vijf jaren, als hun collega's die een volledige regeerperiode hadden vol gemaakt. Een van de argumenten om mijn voorstel niet te weerhouden was dat zulk een ministerdans zich niet meer zou voordoen tijdens deze regeerperiode. Het was VLD-er Vermeire die dat beweerde. Sedertdien gonst het van de geruchten over wijzingen in de samenstelling van zowel de federale als de Vlaamse regering. Die zouden het gevolg zijn van een doorschuifoperatie bij de partij van diezelfde Vermeire. Maar op termijn laat de CD&V-NVA zich evenmin onbetuigd. Het is nu wel duidelijk dat Leterme ten laatste in 2007 zijn voorganger Patrick Dewael volgt naar de federale regering.

 

Het paard van Troje is binnen (04/10/05)

 

De Europese Unie heeft tegen de wil van de overgrote meerderheid van Europeanen beslist dat de toetredingsbesprekingen met Turkije kunnen beginnen. Daarmee heeft de Raad het paard van Troje binnengehaald dat op termijn het wezen van onze beschaving zal wijzigen en dat diegenen die na ons komen van vrije Europeanen ooit zal reduceren tot tweederangsburgers. Het komt er nu op aan om het paard terug buiten de muren te krijgen, voor het zijn fatale inhoud kan lossen.

 

Leterme rijdt voor zichzelf, niet voor Vlaanderen (28/10/05)

 

Het was voorspelbaar. Omdat Filip Dewinter tijdens de bespreking van de Septemberverklaring aandrong op een duidelijk antwoord op de vraag of Yves Leterme de volledige regeerperiode als minister-president zal uitdoen, dan wel dat hij naar de federale regering verhuist, werd er wat lacherig gezegd dat het Vlaams Belang Leterme absoluut als minister-president wil behouden (en hem dus waardeert). Dat het Dewinter er om te doen is dat de Vlaamse regering moet kunnen afgerekend worden op een volledige legislatuur en zich niet kan verschuilen achter regeringswissels, werd niet vermeld. Er is nochtans meer. Leterme bakt al geruime tijd zoete broodjes met de echte leider van dit land, Elio Di Rupo. Het is immers de voorzitter van de PS die bepaalt wie er al dan niet Belgisch premier kan worden (dat Somers recent op bedevaart is gegaan naar Mons, kan echt geen toeval zijn). Leterme zal door Di Rupo evenwel slechts gedoogd worden in zoverre hij als eerste-minister zijn Vlaams programma inslikt, net zoals Verhofstadt hem dat heeft voorgedaan. Hij mag wel wat stoer Vlaams doen in blaadjes als Dag Allemaal, maar als hoofd van de Vlaamse regering moet Di Rupo overtuigen dat hij waard is premier te worden en zich onthouden om de Vlaamse eisen door te drukken. Als Leterme zou bedanken voor het premierschap valt die chantage weg en zou de Vlaamse regering zich effectief veel Vlaamser kunnen opstellen. Niemand twijfelt er na het ontwijkend antwoord van de minister-president overigens nog aan dat Leterme naar de federale regering wil, ten koste van het Vlaams programma van de Vlaamse regering.

 

Struisvogel Vandenbroucke (27/10/05)

 

Voor de zomer werd door de Algemene Onderwijzersbond in Nederland een onderzoek uitgevoerd waaruit blijkt dat steeds meer allochtone leerlingen radicaal gedrag vertonen op school. Bijna 30% van de leraren gaf aan soms of geregeld geconfronteerd te worden met leerlingen die zich anti-westers opstellen. Sommigen komen er zelfs voor uit politiek geweld vanuit islamitische motieven goed te keuren. In Vlaanderen is daarover nog geen onderzoek gedaan, antwoordt minister Vandenbroucke op een vraag die ik hem onlangs stelde. Dat antwoord is trouwens helemaal politiek correct. Er is al heel wat gebeurd over leren omgaan met conflictsituaties en anti-sociaal gedrag, zegt de minister. Hij minimaliseert bovendien het “kort lopend onderzoekje in 25 scholen uit het voortgezet onderwijs en het middelbaar beroepsonderwijs in Amsterdam”. Op basis daarvan mag je niet veralgemenen, luidt het. Een Nederlandse onderzoekster heeft immers in het NRC Handelsblad verklaard dat de beperkte resultaten zelfs niet alarmerend zijn, maar veeleer positief.

De Nederlandse auteur Rinke Van den Brinck die de rechtse partijen al sedert jaar en dag observeert verweet n.a.v. een nieuwe publicatie dat de linkse partijen er fout aan gedaan hebben hun kop in het zand te steken voor problemen die gepaard gaan met de multiculturele maatschappij en de toenemende criminaliteit. Vandenbroucke is het daar duidelijk niet mee eens. Er is niets aan de hand, stelt hij. Buiten hier of daar een lokaal fenomeen. Zoals in Opdorp wellicht. Daar dreigen leraars met een staking als een gewelddadige leerling welkom blijft op hun school.

 

N-VA top wijst toenadering af (13/9/05)

 

Naar aanleiding van het initiatief van een N-VA kaderlid waarin opgeroepen wordt tot meer samenwerking tussen de twee Vlaams-nationale partijen en om het cordon sanitaire overboord te gooien, riposteert de N-VA leiding nogal furieus. Het zou allemaal opgezet spel zijn vanuit Madou met de bedoeling om de N-VA te destabiliseren. Welnu, ik was maandag aanwezig op het partijbestuur en ik kan u verzekeren dat we daar even verrast waren door het initiatief als blijkbaar De Wever en zijn bestuur. Alleen heeft Vlaams Belang meteen positief gereageerd. Wat mij naar aanleiding hiervan opvalt is dat het verschil tussen de basis en de top dat zo kenmerkend was voor de voormalige Volksunie, nu ook bij de N-VA de kop opsteekt. Alleen heb ik de indruk dat de basis van de N-VA intussen geleerd heeft om de top niet langer klakkeloos te volgen, dit maal in zijn samenlevingscontract met de CD&V. Dat begint immers steeds meer op een huwelijk te lijken. Want één ding is duidelijk, de CD&V mag dan proberen zijn Vlaams imago wat op te poetsen, het is niet de partij die Vlaanderen naar de onafhankelijkheid zal leiden.

 

Hoera, de SPa wordt wakker ? (11/9/05)

 

Heel wat Vlaamsegezinden tonen zich opgetogen over de uitlatingen van Spa voorzitter Vandela omtrent een regionalisering van het werkgelegenheidsbeleid. Ik niet. Laat ons toch ophouden met het enthousiast worden rond de mogelijke decentralisering van één bepaald beleidsaspect waarvan we al vooraf weten dat het ons zal kosten. Om te beginnen met de twintig jaar subsidies die de socialisten alvast aan Wallonië beloven. We zullen dus moeten betalen om te verkrijgen dat de Walen evengoed als de Vlamingen een eigen werkgelegenheidsbeleid kunnen voeren. Dat is weliswaar voordelig voor beide gemeenschappen, maar slechts één gemeenschap moet er ook nog eens voor betalen. En wat met al die andere bevoegdheden die dringend moeten gesplitst worden ? In de ijskast natuurlijk, je kan toch niet voortdurend over communautaire kwesties discussiëren. Niemand ligt daar trouwens van wakker. Of toch ?

 

Geluidshinder Zaventem is uitvlucht (06/9/05)

 

In de Standaard verscheen een interessante vrije tribune van een zekere Werner Koninckx die er voor waarschuwt dat het dossier Zaventem wel eens het einde van België zou kunnen betekenen. Hij hekelt daarin terecht de houding van de Brusselse regering die hij vooral wijt aan de weigering om een deel van de geluidslast van de luchthaven op zich te nemen. Ik volg hem wel, maar persoonlijk denk ik dat er meer aan de hand is. De haat bij Franstalige politici ten overstaan van Vlaanderen zit zo diep dat zij er niet voor terugdeinzen om de Vlamingen economisch te treffen. Ik ben er van overtuigd dat dit gegeven veel meer meespeelt dan de zorg voor de (nacht)rust van de inwoners van Brussel. Die is volgens mij maar een alibi om Vlaanderen economisch te treffen, zodat we een toontje lager zouden zingen.

 

Guy gaat Theofiel spelen (06/9/05)

 

Binnenkort gaat Guy Verhofstadt België in een aantal Aziatische landen promoten als land waar het goed is om te investeren. Dat het aantrekken van investeringen tot de bevoegdheid van de gewesten behoort stoort hem niet, en naar wat ik vroeger al van minister Moerman heb vernomen naar aanleiding van een gelijkaardig initiatief van de premier in de VS, stoort het haar evenmin. Alle beetjes helpen, is het argument. Er wordt in dit land dan ook niet bijster veel meer geïnvesteerd door buitenlandse bedrijven. Een reden te meer om Verhofstadt zoveel mogelijk thuis te houden, veeleer dan hem uit te zenden. In het binnenland heeft hij al iedere geloofwaardigheid verloren, en die rekening krijgt hij bij de volgende verkiezingen wel gepresenteerd. Maar in het buitenland komt het er op aan om op een ernstige en geloofwaardige wijze Vlaanderen als investeringsland te verkopen. Iemand als Guy –Theofiel- Verhofstadt, kan daarbij meer kwaad dan goed doen. Als u het mij vraagt krijgt de man zelfs geen stofzuiger meer verkocht aan de deuren van Vlaanderen.

 

Pour les Flamands la même chose (02/9/05)

 

Heugelijk nieuws in het Brusselse. Het militair ziekenhuis van Neder-over-Heembeek gaat samenwerken met het Brugmann ziekenhuis en nog een aantal andere openbare ziekenhuizen uit de regio. Wat is nu de gelijkenis tussen al die instellingen ? Dat ze allemaal onderworpen zijn aan de taalwetgeving en dat ze er evengoed hun voeten aan vegen. De Vlamingen zullen er in de toekomst evengoed als vee behandeld worden dan vandaag al het geval is.

 

Waals Marshallplan (02/9/05)

 

De Walen gaan er tegen aan, ze hebben het licht gezien. Volkomen op eigen kracht gaan ze de Waalse economie optillen. Dat “op eigen kracht” moeten we natuurlijk met een korreltje zout nemen. De transfers blijven immers onverminderd zuidwaarts vloeien en Wallonië geniet van een voordelige verdeelsleutel inzake financiering. Ik wens hen oprecht veel succes toe, want als het lukt worden ze misschien zelfbedruipend en hebben ze Vlaanderen niet meer nodig. Toch zit het in mijn mouw dat de Walen voortdurend de indruk geven te willen bijten in de hand die hen altijd gevoed heeft. De Franstaligen geven immers vaak de indruk dat ze niets liever willen dan dat het de Vlaamse economie slecht vergaat. Denk maar aan heel de kwestie van de luchthaven van Zaventem. Dit ter zijde. Hoe dan ook, ik ben niet de enige die van oordeel is dat er meer dan alleen financiële middelen nodig voor een Waals economisch herstel. Het is ook een kwestie van een nieuwe mentaliteit. Anders eindigt het verhaal zoals met de Europese steun : veel vernieuwde marktpleinen in gemeenten met een PS-burgemeester, maar evenveel werklozen en even weinig werk als voorheen.

 

Wegwijs (02/9/05)

 

Uit een Europees onderzoek blijkt dat de verkeerssignalisatie in dit land niet tot de top behoort, om het zacht te zeggen. Dat is nu iets waar ik mij zowel in mijn eigen gemeente als in heel Vlaanderen geregeld aan erger. Zowel bij het gemeentebestuur van Bornem als in het Vlaams parlement heb ik al herhaaldelijk vragen gesteld over onvoldoende, onduidelijke tot zelfs verwarrende signalisatie in de omgeving van wegwerkzaamheden. Als geregelde weggebruiker in Engeland, is het verschil met dat land mij altijd al opgevallen. Of er naar aanleiding van het rapport ook iets aan zal gedaan worden, is nog zeer de vraag.

 

Een triestige vaststelling (23/8/05)

 

Zo, ik ben terug van weggeweest. Naar Engeland met de boot vanuit Zeebrugge richting Hull. Naast ons lag een schip gemeerd dat dagelijks de verbinding maakt met Schotland. Op de boeg staan drie grote vlaggen geschilderd : de Europese, de Schotse en….de Belgische. De Vlaamse leeuw is nergens te bespeuren. Ik denk niet dat één Brit aanstoot neemt aan het feit dat op die ferry het Schots nationaal embleem prijkt en niet de Union jack. Schotland wordt immers wel degelijk als een natie aanzien. Vlaanderen met zijn eigen parlement en eigen regering staat blijkbaar nog niet zo ver.

 

Joodse en Franstalige kolonisten (23/8/05)

 

Ik denk niet dat een krant als de Morgen veel begrip opbrengt voor de Joodse kolonisten die de Gazastrook recent moesten ontruimen. Die hebben daar nooit iets te zoeken gehad, zal het ongetwijfeld klinken. Maar diezelfde krant toont helemaal geen begrip voor het gemeentebestuur van Zemst, tegen Mechelen. Dat verbond recent een taalvoorwaarde aan de verkoop van gemeentelijke grond, of eist ten minste de bereidheid om een taalcursus te volgen. Stilaan begint men daar immers ook de verfransingdruk te gevoelen. Dat betekent vaak de voorbode van de verdringing van de eigen bevolking, zoals men in de nabije rand rond Brussel al te goed weet. De maatregel is dus vooruitziend maar in feite toch wel onschuldig, als u het mij vraagt. De Morgen spreekt evenwel onmiddellijk over een klimaat van uitsluiting. De Palestijnen mogen op begrip van De Morgen rekenen. De slachtoffers van de Franstalige kolonisatiepogingen in de Vlaamse Rand rond Brussel niet.

 

Koningshuis erkent Brussel niet als Vlaamse hoofdstad (23/8/05)

 

Op 17 september zullen de koning en zijn echtgenote aanwezig zijn op de festiviteiten die in Namen plaatsvinden in het kader van de Waalse feestdag. Op 11 juli waren ze aanwezig op de feestelijkheden rond de Vlaamse feestdag in Tongeren. Een mooi evenwicht ? Waarom woont Albert de feestelijkheden bij in de Waalse hoofdstad, maar waarom trekt hij voor de Vlaamse feestdag naar een –met alle respect- provincienest en niet naar de hoofdstad van Vlaanderen ? In Brussel waren er nochtans ook feestelijkheden op 11 juli.

 

Bezoek het land van de nuttige idioten (29/7/05)

Ik herinner me nog goed hoe al die jaren terug vanuit het toenmalige Vlaams Blok geregeld de vraag werd gesteld hoe het toch mogelijk was dat zogenaamde politieke vluchtelingen, die hun land waren ontvlucht omdat ze voor hun veiligheid vreesden, het na hun erkenning hier plots niet meer onveilig vonden om gedurende weken of maanden op vakantie te gaan in het land waar ze waren gaan lopen. Die beweringen vonden nooit weerklank in de pers. Zulk een taal behoorde tot het verwerpelijke discours waarvoor de vzw's van de partij later zouden worden veroordeeld. Nu blijkt dat ook Pakistaanse en Afghaanse politieke vluchtelingen lange vakanties nemen in hun land van herkomst en daar mogelijk activiteiten ontwikkelen of aanleren die het daglicht niet mogen zien, is het fenomeen plots een “hot item” geworden ingevolge de terreur dreiging waarmee West-Europa en eigenlijk de wereld wordt geconfronteerd.

Toch blijft de principiële vraag : als een vluchteling op vakantie kan gaan naar het land dat hij zogezegd ontvlucht, zou het dan niet beter zijn dat hij er permanent verblijft ? Hij kan dan misschien naar Vlaanderen op vakantie komen. Om nog eens het land te bezoeken waar zoveel nuttige idioten hem gedurende jaren gulhartig hebben onderhouden. Makkelijk zal dat niet zijn. Ik denk namelijk niet dat de Pakistaanse ocmw's zo vrijgevig en naïef zijn als hun collega's in Vlaanderen.

 

Eigen volk eerst (22/7/05)

 

Professor Etienne Vermeersch in Humo van 19 juli : “Wie ervoor kiest om tienduizenden vluchtelingen binnen te laten, moet beseffen dat bijvoorbeeld onze wachtlijsten voor de opvang van gehandicapten nog veel langer zullen worden. Willen we dat ? Je kan hetzelfde geld niet twee keer uitgeven, he”. De professor die het Vlaams Belang zo virulent haat, zegt hier in feite niet meer of niet minder dan dat we eerst voor onze eigen mensen moeten zorgen. Eigen volk eerst, is plotseling toch niet zo slecht. Het hangt er blijkbaar van af uit wiens mond het komt.

 

De grote Belgicisten (22/7/05)

 

Op de nationale webstek van Vlaams Belang vindt u een uitspraak terug van “Vlaams” volksvertegenwoordiger Anissa Temsamani, verkozen voor de SPa in de kieskring Mechelen, terug. Ze verklaart : “Ondanks het feit dat ik in het Vlaams Parlement zetel, ben ik een belgiciste. Ik heb geen typisch Vlaamse roots hé. Thuis praatten we vroeger zelfs vaak Frans. Ik geloof sterk dat Vlamingen en Walen samen horen, ondanks hun verschillen.” Dat verklaart wellicht waarom ik vorige maand toen ik bij het elkaar kruisen aan de lift in het Vlaams Parlement, Temsamani en Christian Van Eycken van het FDF toevallig leuk in het Frans met elkaar hoorde converseren. Tot Temsamani mij zag en zichtbaar verveeld plots op het Nederlands overschakelde.

 

Buitenlandse handel terug Belgisch (14/7/05)

 

Op 11 juli bleek dat de Vlaamse regeringspartijen zich opnieuw erg “gespreksbereid” opstellen ten aanzien van de Franstaligen. De Vlaamse regering bood hen zelfs de lunch aan in haar ambtswoning. Er moet immers gepraat worden om ooit weer eens tot een zoveelste communautair vergelijk te komen. Hoe dat vergelijk er zal uitzien, daar hebben we twee maanden geleden al een voorproefje van gekregen. De Vlaamse onderhandelaars inzake Brussel-Halle-Vilvoorde bleken bereid om zowat heel de Vlaamse Rand virtueel op te geven. En ook nu weer worden er ballonnetjes opgelaten over het mogelijk terugschroeven van de regionalisering. Ondermeer op het vlak van de buitenlandse handel. Die is al tot twee maal toe geregionaliseerd geworden, maar nooit echt helemaal. Immers, het hof heeft dat nooit zien zitten. Zodat we nog altijd met een onoverzichtelijke bevoegdheidsverdeling zitten. En hoe luidt de oplossing, dacht u ? Het overbodige federaal Agentschap voor de Buitenlandse Handel opdoeken ? Wel neen, méér samenwerkingsinitiatieven tussen de gewesten opzetten, zegt minister-president Leterme. Zijn functioneel bevoegde minister Moerman is daar overigens al geruime tijd mee bezig. Met andere woorden, vijftien jaar stapvoetse regionalisering worden teruggedraaid.

 

Olifant baart een MUG (13/7/05)

 

Wat is het verschil tussen een gewone interventie van de dienst 100 en de MUG ? Wanneer de MUG uitrukt is dat steeds met een arts, die onmiddellijk kan interveniëren. Vandaar dat het zo belangrijk is dat de betrokken arts de streektaal spreekt. In grote delen van de Vlaamse Rand rond Brussel is dat al te vaak niet het geval. Dit is onaanvaardbaar en met het Vlaamse Belang (voordien Vlaams Blok) ijveren we er al jaren voor om daar verandering in te brengen. Naar aanleiding van de “wiedergutmachung” die volgde op het BHV debacle leek er dan toch schot in de zaak te komen. Of toch een deel van de zaak. Er zou een oplossing worden gevonden voor het specifieke probleem van de MUG in de regio Halle. Die wordt bediend door Nederlands onkundige interventieploegen vanuit het Waalse Tubeke. Halle zou een eigen MUG krijgen. De NVA beschouwde dat als een grote overwinning. Maar wat blijkt ? Het ziekenhuis van Halle zegt te weinig middelen te hebben. Geen nood, zeggen Vervotte en Demotte. Halle mag een MUG uitsturen zonder een arts. Een MUG zonder een arts. Ceci est bien een MUG.

 

Non, non rien n'a changé (11/7/05)

 

Elf juli. Receptie van het Vlaams Parlement op het standhuis van Brussel. Eerst was er de verwelkoming door Bruno Delille, “Vlaams” schepen van de stad Brussel. Groene Bruno woont tussen allerlei verschillende nationaliteiten en hij ondervindt daar geen hinder van, naar eigen zeggen. We moeten leren samenwerken, eendracht maakt macht en nog wat blablabla. Ook de Vlamingen in de Brusselse ziekenhuizen, om maar iets te zeggen, mijnheer de Schepen ? Dan kwam parlementsvoorzitter De Batselier. Die keerde zich eerst tegen de tegenstanders van de Europese grondwet. Ten minste, tegen sommige tegenstanders. Met name de enge nationalisten die zich willen isoleren. Ook wat hem betreft moeten we blijven samenwerken met de Franstaligen. En omdat Vlaanderen geen baat heeft bij een economisch kerkhof aan zijn zuidgrens mag Wallonië op de blijvende steun van Vlaanderen rekenen. Het moet doorzichtig zijn, stelt De Batselier weliswaar. Van Cauwenberghe en de Franstalige aanwezigen waren al lang tevreden. Om één uur mochten ze nog aan tafel met de Vlaamse regering. Uitgerekend op 11 juli had die de leden van de Waalse regering en van de Franse gemeenschapsregering uitgenodigd om eens van gedachten te wisselen. Brussel-Halle-Vilvoorde ? Vergeven en vergeten ! Voortaan wordt 11 juli de feestdag van de Franstaligen in dit land.

 

Selectief weldenkend (09/7/05)

 

Beeld je in dat Vlaams Belang zou oproepen om niet langer producten te kopen in Wallonië. De Franstalige pers zou moord en brand schreeuwen, de Vlaamse pers zou de partij van plat racisme beschuldigen en wellicht zou er wel een of andere klacht volgen. Ik heb twee weken tevergeefs gewacht op een reactie op het bericht dat Brusselse bejaarden die wekelijks met een busje van de vzw Contactcentra boodschappen gingen doen in de Vlaamse gemeente Drogenbos, daar niet langer zullen worden heengevoerd. Contactcentra wordt namelijk gesubsidieerd door Brussel stad en door het Brussels gewest. Die vinden dat de oudjes de Brusselse economie moeten steunen en niet de Vlaamse. De bejaarden worden voortaan naar Anderlecht vervoerd. Een stuk verder, maar dat zal dan weer goed zijn voor de Brusselse benzinestations. Wat ik vreemd vind is de oorverdovende stilte rond dit bericht in de weldenkende media. Wat doet vermoeden dat die toch maar selectief weldenkend zijn.

 

Een dag in het Oostblok (01/7/05)

 

Ik hoef niet meer naar het buitenland, noch hoef ik een tele-tijdmachine. Ik heb me vandaag tot tweemaal toe in het voormalige Oostblok gewaand. Deze ochtend was er in de commissie cultuur van het Vlaams Parlement een hoorzitting met Tony Mary van de staatsomroep VRT en met Dirk Voorhof van de Universiteit Gent, tevens lid van de Liga voor de Mensenrechten. Het ging over de wijze waarop de staatszender zijn positie misbruikt om voor de grootste oppositiepartij in Vlaanderen “een speciale behandeling” te voorzien. In de namiddag ging het in de commissie Brussel en Vlaamse Rand over het weekblad Brussel Deze Week, dat dankzij overheidsmiddelen wekelijks in de bus komt bij de Brusselse Vlamingen en waarin zowat alle partijen aan bod komen, behalve de grootste Vlaamse oppositiepartij van Brussel. Ik ga u de argumenten niet opsommen die worden gehanteerd om trachten te verantwoorden dat de oppositie wordt doodgezwegen of ten minste anders wordt behandeld dan de overige partijen. Wie wil kan er weldra van kennis nemen op de webstek van het Vlaams Parlement. Ik wil maar dit zeggen. Het gemak waarmee de vertegenwoordigers van intussen een miljoen Vlaamse kiezers en van meer dan 30% van de Brusselse Vlamingen monddood worden gemaakt, vond ik beangstigend, u mag het gerust weten. Ik waande me echt in het Oostblok. Ook daar werden mensen en opinies zogezegd in naam van de democratie en het antifascisme het zwijgen opgelegd. Voltaire is ver weg. Heel ver.

 

 

Naar archief Mijn gedacht -->